Archiwum wydarzen

24 czerwca 2010, godz 18:00

Wojciech Wencel - Informatyk, pracownik branży IT, nade wszystko jednak miłośnik gór. Członek wypraw wysokogórskich, należy do Klubu Wysokogórskiego.

W 2008 wyprawa w góry Kaukazu zakończyła się  zdobyciem Elbrusa. Wojtek opowie o kulisach tej wyprawy oraz o samym zdobyciu szczytu.

fot. Wikipedia

Elbrus (ros. Эльбрус, karaczajsko-bałkarskie Минги тау Mingi-tau) – najwyższy szczyt Kaukazu. Położony jest w zachodniej części głównego łańcucha Kaukazu, na terenie Kabardo-Bałkarii. Jest najwyższym szczytem Rosji.

Masyw Elbrusa leży na północ od głównego pasma Kaukazu i biorąc pod uwagę uwarunkowania geologicznie nie powinien być zaliczany do tego łańcucha górskiego, jest bowiem wygasłym wulkanem, którego ostatni okres aktywności miał miejsce ok. połowy I w n.e. Zbudowany jest z law andezytowych, prawie w całości pokrytych obecnie lodowcami o łącznej powierzchni około 138 km² oraz wiecznym śniegiem (powyżej wysokości 3700-4000 m n.p.m.). Jest o ok. półtora kilometra wyższy od najwyższych otaczających go szczytów.
Masyw Elbrusa wyróżnia się charakterystyczną sylwetką o dwóch kopulastych wierzchołkach, odległych od siebie o ok. 3 km:
zachodnim (wyższym) – 5642 m n.p.m. (dawniej 5633 m n.p.m.);
wschodnim – 5621 m n.p.m. (dawniej 5595 m n.p.m.).
Wierzchołki rozdzielone są szerokim, płaskim siodłem o wysokości 5200 m n.p.m.
Nazwa "Elbrus" pochodzi prawdopodobnie z języka perskiego. Karaczajsko-bałkarskie słowo Минги тау (fonetycznie "Mingi-Tau") oznacza "wiecznego górskich".
Istnieje kilka przyjętych granic między Azją a Europą na odcinku między Morzem Czarnym i Morzem Kaspijskim. Jedna z nich zakłada, że granica biegnie szczytami Kaukazu – wówczas Elbrus należałoby traktować jako najwyższy europejski szczyt. Zobacz więcej: granica Europa-Azja.